Sałatka Waldorf, czyli sałatka orzechowa, jest aromatyczna i przywodzi na myśl świąteczne, zimowe wieczory przed kominkiem.
Ale w sałatce są też owoce, zatem nie brakuje nutki lata. Właśnie za to ją lubię – za zaskakujące połączenia i coraz to nowe nuty smaku, gdy rozpływa się w ustach.
Sałatka Waldorf narodziła się w 1896 roku w nowojorskim hotelu Waldorf-Astoria. Po raz pierwszy podano ją podczas balu charytatywnego, który odbył się 13 marca na rzecz szpitala dziecięcego St. Mary’s Hospital for Children.
Autorem receptury był Oscar Tschirky, maître d’hôtel, czyli kierownik obsługi hotelowej, znany z tworzenia i popularyzowania charakterystycznych dań serwowanych w Waldorf-Astorii. Pierwotna receptura była wyjątkowo prosta: obejmowała jabłka, seler i majonez. W jej pierwszej wersji nie było jeszcze orzechów, które z czasem stały się jednym z charakterystycznych składników sałatki. Przepis na ten trafił do wydanej w tym samym roku książki kucharskiej „The Cook Book by Oscar of the Waldorf”.
Składniki:
Duży pojemnik (350 ml) śmietany typu crème fraîche – francuskiej, lekko ukwaszonej, ok. 35% tłuszczu
1 łyżeczka cukru
szczypta soli
2 zielone, twarde i kwaśne jabłka
4 liście selera
300 g. winogron – zielonych i czerwonych
50 g. posiekanych orzechów włoskich
Orzechy, liść selera i owoce do dekoracji
Przygotowanie:
Sól i cukier mieszam ze śmietaną. Dodaję pokrojone na pół winogrona.
Liście selera siekam w drobne kawałeczki. Kroję w kostkę zielone jabłka, a orzechy łuskam i siekam dużym nożem. Następnie dodaję do śmietany. Dekoruję orzechami, liściem selera i winogronami. Wstawiam do lodówki na 20 minut, by składniki się przegryzły. Sałatka jest doskonałą przystawką, bo zaostrza apetyt, lub lekką przekąską do białego wina.
